سلام این یادداشت در شماره 234 نشریه سرو کاشمر در نیمه دی ماه امسال منتشر شد:بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، انتصاب مدیران استانی و شهرستانی، روسای سازمانها و ادارات یک استان، از وظایف ذاتی قوه مجریه و دولتی است. برای همین ورود نمایندگان مجلس شورای اسلامی به این چیدمان، خلاف اصل «تفکیک قوا» و تجاوز به حدود صلاحیت قوه مجریه است! در قانون اساسی اصل۵۷، به صراحت اصل «تفکیک قوا» مورد تاکید قرار گرفته است بر همین اساس به لحاظ قانونی نمایندگان مجلس شورای اسلامی حق دخالت در انتصابات قوه مجریه را ندارند؛ متاسفانه برخی از نمایندگان اصل همکاری قوا را با دخالت در قوا جابجا گرفتهاند!واضح و مبرهن است که مقوله تفکیک قوا در دیار ما بسیار رعایت می شود. خوشبختانه اصل همکاری قوا به بهترین نحو در دیار ما در حال اجراست. یقین هیچ یک از ما در این رابطه نمونه ای را مدنظر نداریم. همه در یک حرکت منسجم فقط به توسعه و پیشرفت کاشمر می اندیشیم و خواهان همت عالی برای بهبود اوضاع شهرستان هستیم. به همین خاطر است که صنعت گردشگری دیارمان از روزگاری که حسن زاده نماینده بود تا زمان شادروان عربی و بعد آن ادواری که خباز نماینده شد و در روزگاران بلوکیان و اسماعیل نیا و اینک روندی رو به توسعه داشته است.هر نماینده انبانی از تجربیات را در قالب انواع جزوات و بانک های اطلاعاتی برای نماینده بعدی و مسئولان ادوار و ا

سلام این یادداشت در شماره 234 نشریه سرو کاشمر در نیمه دی ماه امسال منتشر شد:در جمع دوستانت که قرار می گیری موضوعات مختلفی بومی و استانی و ملی و جهانی مطرح می شود. این روزها سوژه برای صحبت زیاد است. از فیلتر و رفع فیلتر شدن تلگرام تا نه به گرانی، از سانچی تا رقص زلزله در کشور، همه و همه بهانه های برای صحبت کردن هستند، هر کدام به سبک خود سوژه ها را هجی می کنیم. در این میان صحبت در باره شهر و فعالان عرصه مدیریت شهری جلوه ای خاص دارد. در این جمع دوستی اشاره به پدیده تقسیم بندی زمین های شهر کرد، به گفته او در هر شهری سه دسته زمین؛ خاکستری، قهوه ای و سبز داریم! با تعجب نگاهش کردیم! با تقسیم بندی زمین های شهری بر اساس نوع کارکرد، می توان برای هر قسمت تصمیم درست تر و صحیح تری گرفت. زمین های شهری بر همین اساس به سه دسته زمین های خاکستری، زمین های قهوه ای و زمین های سبز تقسیم می شوند. زمین های خاکستری به زمین هایی اطلاق می شود که سابقه توسعه (مجموعه تجاری، اداری و...) دارد، ولی متروک شده اند. زمین های قهوه ای، زمین هایی هستند که سابقاً توسعه یافته اند (معمولاً با هدف صنعتی)، ولی در حال حاضر رها شده اند و دارای آلودگی هستند. زمین های سبز، زمین هایی را می گویند که به طور طبیعی شکل گرفته و هیچ توسعه ای نیافته اند.صحبت به آنجا رسید که وضعیت این سه رنگ در اراضی شهرمان به چه نحو است؟ آیا در شهر زم

سلام این یادداشت در شماره 234 نشریه سرو کاشمر در نیمه دی ماه امسال منتشر شد:هر از گاه به دیدار یکی از آشنایان اصلاح طلب خود می روم. هر دو از حُب و بُغض های سیاسی جاری در ترشیز گله مند هستیم. هر دو بر اختلافات فیمابین واقفیم، حتی مشترکاتمان را می دانیم و هر دو حیرانیم چرا بزرگترهای هر طیف و اتاق های فکر فقط در باره اختلافات حرف می زنند؟ چرا همه اشاراتی به وجود اشتراکات دارند، ولی در عین حال میلی به ایجاد وحدتی حول این اشتراکات ندارند؟ توسعه و پیشرفت سه شهرستان مشترک المنافع کاشمر و بردسکن و خلیل آباد در سرزمین ترشیز می تواند نقطه اشتراک دو طیف سیاسی باشد.آن آشنای اصلاح طلب در درددلهایش در باره نبود این وحدت به نکات خوبی اشاره می کند. از دید وی سران طیف های سیاسی ترشیز کهن با مباحثی چون ناسیونالیسم عقلایی آشنا نیستند. حُب الوطن در میان سیاسیون ما ضعیف است. اهالی سیاست ترشیز نگاهی بومی به دیارشان ندارند. هر دو برای این باورها شاهد مثال های متعددی داریم. یقین شما خواننده محترم هم با ما موافق هستید که در دیار ما کسب قدرت برای برخی یک هدف است. برای رسیدن به این هدف برخی به هر وسیله ای چنگ می زنند. تاکید بر وجود روحیه ماکیاولی در میان سیاسیون نداریم، ولی قدرت به هر بها هوادارانی دارند.این میل به قدرت به حدی در برخی شدید است که شاهدیم این برخی هر از گاه از این طیف به آن طیف در مهاجرت و هجر